In het kleine archief van verval is
de huid
ingelegd met de kortademigheid van de taal,
met
het gekras van runenschrift, met de zee-
kaart van de jutter,
is zo zwijgzaam
dat zelfs kijken letter voor letter adem kost.
Een landkaart waar niets gemaakt wordt dan
een
plattegrond van een reis ter plaatse.
Hoe ontroerend en
letterlijk.